lef

Nell Nijssen

Lef

Natuurlijk hadden we ook vandaag weinig keus.

Het begon al toen jij met je vertrouwde hazewindloopje
de drie treden van ons terras afstormde om daarna
het zachtgekleurde daglicht te vangen. Het in de palm
van je hand binnen te brengen zodat zelfs de beslotenheid
van ons houten huis zou opgaan in de kosmos.

Van de plantensterolen weten we inmiddels dat ze ons
niet verder helpen, behalve dan het moeten missen
van allerhande mondgenoegens. We plaatsen

onze hoop tegen de beslagen ramen en ademen
levenslucht de wereld in. En hoewel de zekerheid
ons zegt dat de scherven minder scherp zullen worden,
blijft de twijfel. Geruststellend is alleen

de verbetenheid waarmee we het gras groener poetsen,
de wijn in stuk gedronken glazen laten walsen en het fluiten
van liedjes die we terug weten te halen uit de kieren
van ons leeggewaaide lijf.

Er is het vermoeden van een beter bestaan.
Ergens. Achter de vervloeking die berusting heet.
Als wij de aarde daar bloot durven te leggen.

Als. 

3 augustus 2009

Meer werk van Nell Nijssen