Dom van Veere

Johanna Kruit

De Dom van Veere

Water rondom. Klei houdt ons gevangen. Aan
elke oever ongekend verlangen dat vertrekt.
De horizon spiegelt soms beelden voor. Schepen
gaan door met waar ze moeten gaan. Slechts

wijder kijken wordt vergund vanaf de Dom.
Waarom zoiets gelaten? Smalle straten bergen
mensen op. Gestopt waar ze niet verder konden
vinden ze verleden terug en filmen ongestoord

dat ze een ander zijn. Even lijkt de
stad te klein voor wat je ziet. Verdriet
om wat verdween verlegt de blik naar meren
waar water zich verbergt voor wat nog is.

Vergissen wij ons soms als iets verdwijnt
of houdt dit landschap ons nog overeind?

Gedicht uit de bundel Voorheen, te Orisande
Uitgeverij Thomas Rap, Amsterdam, 1986

Meer werk van Johanna Kruit