Een avond.
Johanna Kruit
Een avond
Nog even naar de zee wil ik. Stil draagt de
avond herfst over het duin zoals het water
mij zal doen. Mensen zijn verdwenen. Later
dan normaal is zwem ik weg en wil
nog verder gaan. Naar Engeland misschien of naar
de avondster die hoog boven de Schelde staat.
Ik zie een vissersboot die al naar buiten gaat.
En dan terwijl ik zwem heel klaar en
zonder angst dit leven. Hoe het verder moet
met mij wanneer ik oud ben: geen tehuis
maar water. Zo eenvoudig kom ik thuis
bij jou en opgelucht. Ons beddengoed
is net als jij verkreukeld en verward
wanneer ik bij je kom. Mijn haren zijn nog nat.
Gedicht uit de bundel “Voorheen te Orisande.
Uitgeverij Thomas Rap – Amsterdam – 1986