opgegraven

Neeltje Maria Davidse

Opgegraven

Na eeuwen ben ik nu en onverwacht
weer aan het licht gekomen;

men heeft mijn resten opgerakeld,
mijn rust verstoord,
mijn laatste avondmaal;
de schalen zijn gebroken en verstrooid
als puzzelstukken op een akker.

Ik kreeg een naam en een vermoed gezicht,
ook wat ik at kan men vertellen,
maar wie mijn lief was niet,
of wat mij vreugde gaf.
Wat werkelijk mijn leven was bleef toegedekt.

Waarom dan toch ben ik gewekt?


Meer werk van Neeltje Maria Davidse