middelburggebombardeerd

Middelburg gebombardeerd (meigedicht 2010)

Toen zij in hun huis aan de Langeviele,
dat tot stilstand was gekomen na
het dreunen trillen, ontwaakten uit
een boze droom die werkelijkheid was,

toen de donderende angstaanjagende
geluiden waren verstomd, het felle licht
van hemelhoge vlammen gedoofd, durfden
zij naar buiten komen in de straat,

hun straat die gespaard gebleven was,
zijn zij gaan lopen, de kleine jongen aan
zijn vaders hand. Probeerden te wennen
aan de stank van het allesgecremeerde,

dat nog nasmeulde, hand voor de mond, zijn
zij op voorzichtige voeten in de richting van
de Markt gegaan, waar zij staande alles plat
zagen, in puin. Hun ogen herkenden niet meer,

dat kwam niet alleen door tranen. De jongen,
nu ouder dan zijn vader toen, hoorde pa diep
zuchtend zeggen (hij hoort het nu nog in zijn
hoofd): “Kijk, jongen daar aan de overkant
van de Markt zie je huizen van de Spanjaardstraat”.




Meer werk van Joop Buma