aprilgedicht

Joop Buma

Door de Blauwe of Gistpoort

Zonlicht strijkt langs de Gistpoort verleden
in de plooi, doet een poging het sombergrijze
bouwwerk wat op te fleuren; rooms-koning
Willem II troont er keurig in de gevel,
geflankeerd door geloof en recht;
hij beziet vanuit zijn nis degene die onder
de korfboog binnengaat, op sluipweg naar
de Abdij; daar ga ik vandaag voorbij.

Het carillon strooit opgewonden klanken
over mij: Valerius na boerendans, mijn
voetstap echoot onder het donkere gewelf
in mijn oor terug; op oude benen loop ik,
niet meer zo vlug, op historie aan.

Dan breekt onstuitbaar het besef van tijd:
het weten van deze plaats vult mijn ogen,
ik zie veel meer dan aanwezig is en raak
als immer opnieuw geboeid waar ik
bedachtzaam ga, tevens even langs de
grafzerk van de koning in de Koorkerk.

Wat vrolijk ratelen hoor ik in de verte? Een
parende rugstreeppad op het Molenwater! 


Door de Gistpoort abstract 

Au ist ô…………ô
Ô……….Ô ô……….ô
Illum oof echt
Ting ting tang ting
Ist ô ie
Ist ô ie

Meer werk van Joop Buma