afscheidstadsdichter

Joop Buma

( In seinen Armen das Kind war tot (Goethe))

Afscheid van een stadsdichter 

Hij had in de ruimte van de stad geroepen,
de in vorm gegoten woorden rond gestrooid. 

Zelfverzekerd ten tonele gekomen de
oude dichter, behoed nar van de stad,
deelde er wandelend zijn verzen uit
naar de traditie van rederijkers eeuwen
her met toehoorders, kijkers.

En voor het gekomen publiek wilde hij in
het midden van de Burg zijn laatste gedicht
als een soort eigen kind hier tonen.

Droevig bij het zwijgend luisteren
van hen daar voor zich haalde hij
het tevoorschijn in het licht.

Met z’n allen brachten zij een staande ovatie:
“Nog eens, bis bis bis”, riep toen iedereen.
 
Slechts zij die het dichtst bij stonden merkten
dat het kind aan zijn lippen gestorven was.


Meer werk van Joop Buma