water
Water
water wil ik zijn en
voortbestaan in luie druppels
leven, één worden met de
oceaan, mijn ziel en zaligheden
geven aan een lucht die
onbaatzuchtig mij verwelkomt
in haar droge lijf. ik zweef
ik vlieg, verblijf
met graagte in die
hoge stroom van wolken
geen aardse droom kan het
plezier vertolken van opgaan
in de wind. kijk mij! wolk
in dat blauwe hemelrijk
zo drijf ik voort, maar ergens
onderweg begint mijn vluchtige
bestaan te krimpen. ik huiver
en verzuim mijn vleugels
uit te slaan naar hogerop
ik val en druppel naar benee
geen hemel houdt mij tegen
weer water word ik regen
ik word weer één met zeeën
en met oceaan; er komt
geen eind aan mijn bestaan
er komt geen einde
aan mijn zijn. ja
water wil ik zijn
uit “grenzen” 2009
Meer werk van Jorien Brugmans