stadsfacetten4

Stadsfacetten IV

Stad M. is pas om elf uur wakker.

Verbaast u dat? Wie staat er ‘s ochtends
als een week dier voor de wekker?

De metropool richt zich op licht.
‘Zonder’ kunt u de trein niet halen.
‘Met’ krijgt M. zijn stadsgezicht.

U bent een plooitje in zijn masker.
Stad M. is niemand wat verplicht.
U zweet een beetje van de aandacht,
maar huizen, straten – ademen slechts…

Tot, klokke elf, stad M. ontwaakt:

mensen onder viaducten, op bouwterreinen,
in kantoren, binnen scholen, tussen kramen
vernemen plots een warme schok – :
men wordt gloednieuw aangeraakt!

Aardiger ga je kijken, toeschietelijker bewegen
naar wat moet worden opgelost: hoe dan ook bereid
je met dubbele graagte te geven aan Zulk Overrompelend Elan…

‘Zo mag de stad wel elke dag beginnen,’ echoot het.
‘Zolang dit gulle lichte leven in ons bezig is, verschrompelen
de onbenulligheden, de onhebbelijkheden, de onbillijkheden,
de onverdragelijkheden, kortom alle hela-hola-heisa’s op ons werk!’


Lees meer werk van Kees Borgdorff